23 lutego 2026

"Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili." Mt 25, 40

Nietrudno w to uwierzyć, że w drugim człowieku żyje Jezus, gdy mamy do czynienia z kimś, kto emanuje dobrocią, zawstydza swoim pełnym ufności do Boga podejściem do życia. Mówi się nawet: "Ten człowiek jest święty!". Jak jednak zobaczyć Boga w nerwowym, stale narzekającym i obrażonym na życie i świat człowieku? To nie lada sztuka.  Warto jest jednak się jej nauczyć. Wówczas łatwiej będzie przełamać opory i służyć także takiemu człowiekowi. Podanie kubka wody, zwykłe zapytanie: "Jak leci? Jak się masz?" nie jest bez znaczenia w oczach Boga. Podobnie jak nie bez znaczenia jest obojętne, pełne ironii minięcie smutnego, potrzebującego człowieka. W ludziach których spotykam, mijam, mieszka Bóg. Czasem mocno poraniony. 
Czy porusza to jakoś moje serce? Jezus mówi: "Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili".
ks. Mariusz Sokołowski SChr