10 sierpnia 2026

"Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity." J 12, 24

Celebryci promują obraz człowieka zawsze uśmiechniętego, przystojnego, zadbanego, pachnącego, dobrze ubranego. Wiecznie młodzi i piękni – bez względu na cenę, którą są niestałe związki czy operacje plastyczne. Czy w ten sposób człowiek jest najlepszą wersją samego siebie? Ciężarna kobieta dając życie dziecku pozwala, aby jej ciało traciło urodę. Ona w pełni realizuje się jako kobieta, a stanem błogosławionym nazywamy te najpiękniejsze dziewięć miesięcy w życiu matki. Ona pozwala by jej ciało deformowało się, ale przez to staje się piękniejsza. Tracąc, zyskuje. Obumierając, daje życie dziecku i sama więcej smakuje życie. Podobnie jest z pięknie przyozdobioną świecą (np. z Paschałem), która nie daje pożytku, dotąd aż knot połączy się z ogniem. Świeca tylko wtedy kiedy się spala, niszczy spełnia swoje zadanie – daje światło i ciepło. Spełniamy się przez służbę, obumierając dla innych.
W jaki sposób daję siebie innym?
ks. Tomasz Ludwicki SChr