10 września

"Gdy twój brat zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go." Mt 18, 15

Aby mieć moralną przepustkę do upominania innych, najpierw potrzebujemy być samokrytyczni i słuchać uwag innych ludzi wobec siebie samych. Upominanie jest jednym z uczynków miłosierdzia. Błędnie pojęta tolerancja oraz obojętność dystansują od "mieszania się" w sprawy innych, od upominania. Tylko Pan Bóg wie, ilu grzeszników trafiło do nieba, bo znalazł się w ich życiu ktoś, kto odważył się powiedzieć: "to, co czynisz jest grzechem". Dzisiaj mówi się o powszechnej tolerancji, która obejmuje nie tylko osobę grzesznika, ale także jego grzechy. I to jest błąd zasadniczy. O ile zawsze należały mieć szacunek dla każdego człowieka, to najwięksi święci nie wahali się napiętnować, nieraz bardzo surowo złe uczynki człowieka, czyli grzechów. Bóg kocha grzesznika, ale nie kocha grzechu.
Czy jestem samokrytyczny? Kto z mojego najbliższego otoczenia potrzebuje dziś upomnienia?