1 czerwca 2025

Rozważając dzisiejszy fragment ewangelii, powinniśmy się skupić na tajemnicy Wniebowstąpienia Jezusa, 

ale chciałbym jednak zwrócić uwagę na pewien niezwykły gest Jezusa - podniesienie rąk i pobłogosławienie Apostołów. We wszystkich czterech Ewangeliach jest to jedyne miejsce, w którym Jezus błogosławi uczniów! Jego gest przywołuje na pamięć starotestamentalne błogosławieństwo ojca, którego udzielał on swym synom przed śmiercią. Błogosławieństwo to oznaczało pełne życzliwości i miłości życzenie człowiekowi wszelkiego dobra i miało na celu zapewnienie mu Bożych darów. Jest ono także związane z duchowym testamentem, w którym ojciec przekazywał dziecku swą ostatnią wolę oraz powierzał mu zadanie do spełnienia. Ponadto gest Jezusa ściśle łączy się z uroczystym błogosławieństwem kapłana, który błogosławił lud lub pojedynczego człowieka, występując jako przedstawiciel Boga na ziemi. Swymi słowami oraz gestem nałożenia rąk na głowę lub uniesienia rąk nad błogosławionym przekazywał mu moc Bożą oraz zapewniał go o opiece, którą Bóg roztoczy nad swym wiernym, aby przeżył swe życie w szczęściu i mógł skutecznie wypełnić powierzone mu zadanie. Jezus zmartwychwstały staje więc przed Apostołami jako ojciec i kapłan, który przed ostatecznym odejściem do nieba przekazuje im moc Bożą i zapewnia im Bożą opiekę, bez której nie byliby w stanie wypełnić swego posłannictwa. Dzisiaj także my jesteśmy adresatami tego błogosławieństwa. Przyjdź, Duchu Święty!
ks. Sylwester Marzec SChr