19 lipca 2026

"Przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł." Mt 13, 25

W prostych, symbolicznych obrazach z codziennego życia Pan Jezus mówi w Ewangelii o Królestwie Bożym. Podczas wakacji pomagałem rodzicom robić porządki w ogródku. Mój ojciec, doświadczony działkowiec powiedział kilka wymownych uwag: "trzy tygodnie temu wyrywałem chwasty i zobacz jak znowu wysokie wyrosły (niektóre sięgały nawet pół metra)"; "musimy z korzeniami wyrywać zielsko, bo inaczej chwasty natychmiast odrastają"; "mimo, że wczoraj padał deszcz to kwiaty mają sucho, ale po wypieleniu będą lepiej rosły, bo chwasty zabierały im wodę"; "uważaj jak wygrywasz chwasty przy fasoli; ich korzenie przeplatają się ze sobą i przez to łatwo z chwastem można wyrwać i fasolkę". Jakże podobnie jest z sercem człowieka, nad którym trzeba non stop czuwać... i chwasty grzechu wyrywać przez systematyczny rachunek sumienia i spowiedź. Czasami jednakże lepiej pozostawić chwast aż do żniwa, gdyż jego korzenie poplątane z korzeniami dobrej rośliny mogę zabić przy wyrywaniu także i dobrą roślinę.
Kiedy ostatnio byłem u spowiedzi? Czy mam zwyczaj codziennego rachunku sumienia? Jak przygotowuję się do sakramentu pojednania?
ks. Tomasz Ludwicki SChr