Pobierz kartę do wydrukowania

Serce.
W każdym z biblijnych fragmentów tej niedzieli obecne. Nie inne, tylko nasze.

Boże Narodzenie za nami.
Czy nasze serce i ciało radośnie wołają?
Czy dobrze się mamy?
Czy ufnie zanosimy swoje modlitwy, wierząc,
że o co prosić będziemy, otrzymamy?

Może nam się to wszystko udaje.
A może nadal każdego ranka możemy zawołać: Otwórz, Panie, nasze serca, otwórz to moje, bo bardzo mi tego potrzeba.

Tej wiary i miłości wzajemnej.

Wszystko, co nas spotyka, nie zawsze jest łatwe. Nasze ciało i serce drży, dygocze i kręci się
w kółku złych myśli.

Znamy tę historię zagubienia Jezusa z niedzielnej Ewangelii.
My wiemy, że się odnalazł.
Jego rodzice tego na początku nie wiedzieli.
W tych kilku zdaniach ukryty jest strach.
Ogromny strach, niewiedza, lęk i ból serca.

Ale to serce wiernie te sprawy umiało zachować, przetrwać, zaufać.

Nasze Boże Narodzenie miało swoją atmosferę
i czas.

Dzisiaj wracamy z drogi oczekiwania i zaczynamy nową drogę. Niezależnie, gdzie jesteśmy i z kim, nasze serce zawsze możemy otworzyć.

Bliskość nie zawsze jest łatwa, ale samotność bywa jeszcze trudniejsza.
Nawet Święta Rodzina, pomimo bliskości, się zgubiła.

My możemy tę bliskość pielęgnować, jeśli tylko
będziemy chcieli.
Oddać się Panu i pozwolić Mu być blisko siebie.

Pan Jezus pokazał się i pozostał na zawsze!
Otwórz to swoje serce!

Wydrukuj sobie tę kartkę, zachowaj ją przy sobie, przeczytaj w wolnej chwili.
Posłuchaj czytań z dnia.
Posłuchaj ewangelii.
Trwaj ze Słowem Bożym,
tak jak możesz.

Pobierz kartę do wydrukowania